تبليغاتX
فصل عشق

فصل عشق

...I Love You As a Flower But Flower For one day & you For Always

قسمت

قسمت نمیشه انگار دست تو رو بگیرم

برای آخرین بار برای تو بمیرم

گریه نکن که که اشکات برای من یه درد

تحمل غم تو من و دیوونه کرده

هیچکی مثل من تو رو دوست نداره این رو از تو چشام می تو نی بخونی

تو بودی جونمو عمرمو کسی که می خواستمو قسم راستمو که می خوای بدونی

واسه ی عشقتو همه چی دادمو بجز غرورمو که اون هم رفته به باد

بود و نبودمو همه وجودمو واسه تو دادمو تو میگی من رو نمی خوای

+ نوشته شده در  Mon 26 Feb 2007ساعت 12 PM  توسط Parisa  | 

آدم و حوا

من و تو آدم و حوا نبودیم

جدا از مردم دنیا نبودیم

من و تو با همین مردم نشستیم

ولی انگار با اینها نبودیم

من و تو تا نفس باشه من و تو

من و تو حرفمون حرف هوس نیست

اگر هم از هوس باشه من و تو

من و تو جونمون از هم جدا نیست

من و تو یا تو و من بین ما نیست

یکی هستیم تا اون روز که دیگه

رفتن و جدایی ما غیر خدا نیست

+ نوشته شده در  Thu 8 Feb 2007ساعت 6 PM  توسط Parisa  | 

پر پرواز...

تو حضور همه ی پنجره ها

روبروم دیوار های آجریه

خورشید روشن فردا مال تو

سهم من شبهای خاکستریه

تو هجوم دلواپسی های مدام

جز ترانه های زخمی چی دارم

وقتی حتی تو برام غریبه ی

سر رو شونه های بارون می ذارم

اسم تو برای من مقدسه

تا نفس تو سینه پر پر می زنه

باورم کن که فقط باور تو

می تونه قفل قفس رو بشکنه

منم و یه آسمون بی دریغ

منم و یه کوله راه ناگزیر

ای ستاره ی شب های مشرقی

پر پرواز منو ازم نگیر

                                                                        

+ نوشته شده در  Wed 24 Jan 2007ساعت 8 PM  توسط Parisa  | 

جرعه ی از ماه...

     سلام می خواستم یک قالب زیبایی رو بهتون معرفی کنم من که خیلی خوشم اومد امیدوارم شما هم همین احساس رو داشته باشید از طراح این قالب متشکرم .

                              قالب

                     

                           قالب آرشیو

+ نوشته شده در  Sun 21 Jan 2007ساعت 2 PM  توسط Parisa  | 

مهتاب

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق دیوانه که بودم...

                                                                                                  فریدون مشیری

+ نوشته شده در  Sat 20 Jan 2007ساعت 1 PM  توسط Parisa  | 

عشق...

     

                                                     تا گرم آغوشت شدم       

                                                  چه زود فراموشت شدم

                                                      تقصیر تو نبود خودم      

                                                    باری روی دوشت شدم

                                                 کاشکی دلت بهم می گفت            

                                                      نقشه ی قلبم و داره

                                               هر کی زد و خورد و شکست  

                                                    یه روز یه جا کم میاره

                                               موندن و سوختن و ساختن   

                                                       همه یادگار عشق 

                                 انتقام از تو گرفتن کار من نیست! کار عشق...

                                                            کار عشق .


    

 

+ نوشته شده در  Wed 10 Jan 2007ساعت 2 PM  توسط Parisa  | 

تلخ تر از خنده...

در کوچه های کودکی

به دنبال پسری میگشتم

که همیشه نخ بادبادکش را به دستم می داد

و به این بهانه انگشتانم را نوازش می کرد.

در کوچه های جوانی

به دنبال مردی می گشتم

که به هنگام باران کتش را روی شانه ام می انداخت

تا عطرم را با خود به خانه ببرد.

بادبادک و عطر مرا باد با خود برد تا فراموشی

اکنون چه می توانم کرد با مردانی بی حوصله پشت میزها

که ضربان قلبشان فقط با حقوق آخر ماه تند می شود .


سوتک

نمی دانم...

پس از مرگم چه خواهد شد

نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

ولی بسیار مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد .

گلویم سوتکی باشد به دست طفلکی گستاخ و بازیگوش

و او یک ریز پی در پی دم گرم خودش را در گلویم سخت بفشارد

و خواب خفتگان خفته را آشفته سازد .

بدینسان

بشکند دائم سکوت مرگبارم را .

+ نوشته شده در  Tue 9 Jan 2007ساعت 3 PM  توسط Parisa  | 

CD رو بشکن...

                       

                         هیچکی نگفت یه دختره        تنها تو این شهر شلوغ

                               بین نگاه هرزه ی                 مردم سر تا پا دروغ

                       چه حالی داشت وقتی همه        آرزوهاش مرده بودن

                             وقتی که دست های پلید          آبروش رو برده بودن

                      هیچکی نفهمید چی کشید           وقتی که مرگشو می دید

                              توی هجوم نعره ها                هیچکی صداشو نشنید

                                                    بدون که دروغ نیست

                                                  این حرفها داره صحت

                                            همه ما شدیم مار چار و سه خط

                                                     ماییم وارث درد

                                                      ماییم باعث مرگ

                                        غیرت ایرانی ها رو..... صاعقه زد!!!

                                          حرفها بحث ها رفت رو اعصاب

                                                      شد کابوس برگ

                                       کم کم می خواست به صدا در بیاره

                                                       ناقوس مرگ

                                        دختر ایرونی ناموس تو ناموس من

                                          چرا کاری کردیم خودش بره به 

                                                      پا بوس مرگ

                                         چطوری دلمون اومد با آبروی یه

                                                   دختر ما بازی کنیم

                                               که زندگیش بشه مختل

                                          تو کنج اتاق تکیه داده اون تنها

                                        خدا اشکو به اون هدیه داده بود شبها

                                   ولی حالا شب و روز چشم ها تشنه اشک

                                طوری که دیگه تموم شده بود چشمه اشک

                                  گفت به خدا ای خدای من فقط یه خواهش

                                     به من بگو همه اینها فقط یه خوابه

                                      ولی خواب نیست دخترک بیدار بود

                                        دخترک بازیچه جماعت بیکار بود

                                       بیمار شد از تهمت های کثیف و نابجا

                                      ای خدا بده دختر و از دسیسه ها نجات

                                 *پس کجا رفته غیرت مردای این شهر شلوغ

                                    تموم شهر پر شده از مردم سر تا پا دروغ

                                         تا به حال همچین بلایی سرت نیومده

                                      که اگه بیاد میگی بلا از این بدتر اومده

                                        ولی کدوم ما جامو نو گذاشتیم جاش

                                   که ببینیم چی می کشه ما هم بسوزیم پاش

                                         کاش یاس می مرد همچین روزی نبود

                                      که غیرت بمیره به دست یه خنجر عمود

                                       خنجر به دست یکی بود ما همکارشیم

                                      که توی جهنم ما هم با اون هم بالشیم

                                خطاب به اون پسر که چقدر می تونی کثیف باشی

                                       کاری که تو کردی بدتر بود از اسید پاشی

                                     تو که حاضری خود را بکشی واسه حسین

                                     تو که محرم و سیاه می پوشی واسه حسین

                                    حسین گفت اگه دین نیست....باشیم آزاد مرد

                                     نه واسه یه سی دی کثیف کنیم بازار رو گرم

                                      اون دختر زحمتها کشید تا به شهرتی رسید

                                        واسه لذت بردن از اسمش یه مهلتی بدید

                                 گفتید صحبتی جدیده نوبت همینه با سرعتی عجیب

                                                         چه تهمتی زدید!!!

                                                                    *

                                                الکی تبصره نزن خودتو تبرئه کنی

                                                تو عقل داشتی خود تو رهبر خودی

                                               ولی دونسته خودت رفتی عقب گناه

                                                     پس بشین منتظر غضب خدا

                                    ولی نه...ماهی رو هر وقت که از آب بگیری تازست

                                            پس بدون که راه برای برگشت باز هست

                           باید راه بست به تبلیغ بیشتر و سعی کرد برای تبدیل خویشتن

                                   یه انسان واقعی با همه صفات با انصاف و واقع بین

                                                             حاضر واسه دفاع

                                       میگم به اونهایی که واسه باقی حرف تشنه ان

                                          شک نکن تو  همین حالا سی دی رو بشکن 

+ نوشته شده در  Tue 2 Jan 2007ساعت 12 PM  توسط Parisa  | 

گیرم بازم بیایی...

                                  گیرم بازم بیا یو                      از عاشقی بخونی

                             گیرم تا دنیا دنیاست                    بخوای پیشم بمونی

                                روز غمم نبودی                       خوشیت با دیگرون بود

                            مارو به کی فروختی                   اون از ما بهترون بود

                      می خوای بیا ولی حیف                     حیف دیگه خیلی دیره

                               حالا که خاطراتت                         یکی یکی میمیره

                         کی گفته بود که تنهام                        وقتی تو رو ندارم

                             بازم می گم بدونی                          منم خدایی دارم

                             برگشتی اما انگار                           تو باختی توی بازی     

                         غرورت هم شکستم                           به چیت داری می نازی....

+ نوشته شده در  Mon 1 Jan 2007ساعت 5 PM  توسط Parisa  | 

عشق من...

عشق من

من توی هر کوچه به یاد تو خوندم

مگه میشه بی تو باشم

نمی تونم فکرت نباشم اگه ترکم کنی من بی تو تنهام

عشق من

من بی بهونه باز عاشقونه خوندم

میدونم بی تو تلخ روزگارم دارو ندارم

اگه ترکم کنی من بی تو تنهام

نگو یه روز میری و پیشم نمی یای دیگه

اگه اگه مثل قدیما من و نخوای دیگه

اما باز به یاد تو گریون دلم دیگه

دیگه بعد تو عاشق نمی شم

مثل شمع مثل کوه سوختم ریختم      رفتی از پیشمو به در چشم دوختم

مثل داد بی توهر شب من خوندم        تو نبودی و رفتی و جا موندم

مثل سرعت باد ذوب شد جسمم             مثل خاطره فراموش شد اسمم

مثل آینه ساده تو رو می دیدم             غم عشقتو به جون می خریدم

                مثل بت شدی بعد شدی هم نفسم                

 مثل بارون ریختی تو قفسم

بارسنگین زندگی ای عشق من

     میپرستم تو رو با جون و تنم

شدم گلبرگ       ریختم    اشک غمم     آره دست کمم      اون ساده منم   

  خم شد کمرم     چرا بی خبرم   از دور و  برم  

   چی اومد به سرم

+ نوشته شده در  Mon 1 Jan 2007ساعت 3 PM  توسط Parisa  |